Geçtiğimiz günlerde ERTUĞRUL ERTUÇ ile bir araya gelme fırsatı bulduk ve sohbetimizi aşağıda paylaşıyoruz.
ERTUĞRUL, zaman ayırıp deneyimlerini paylaştığın için teşekkür ederiz. Başlayalım: Kimsenin görmediği ama inşa ettiğin en gurur duyduğun şey nedir?
Kimsenin görmediği ama benim inşa etmekten en gurur duyduğum şey direnç. Daha fazla direnç.
Hayat insana sürekli sınavlar verir. Sabır isteyen, özgüveni sarsan ve “Devam edebilir miyim?” diye düşündüren anlar… Ben de defalarca zorluklarla karşılaştım; her biri beni daha güçlü, daha kararlı, daha dayanıklı biri hâline getirdi.
Gayrimenkulde bu direnç sahnenin arkasında ortaya çıkar: kimsenin fark etmediği uzun geceler, her şey belirsizken müşterileri sakinleştiren telefonlar, iş kolayca kopabilecekken onların çıkarı için mücadele etmeye devam etmek…
Bu kısımlar gösterişli değil. Göz önünde değil. İnsanlar çoğu zaman sadece sonucu görüyor — süreci değil. Ama işte o görünmeyen süreç, o sürekli çaba; güveni inşa eden, sadakati kazandıran ve gerçek ilişkileri oluşturan şey. Sonuçta hem işte hem hayatta başarıyı şekillendiren; kimsenin görmediği o dirençtir.
Kendini kısaca tanıtabilir misin? Seni veya markanı benzersiz yapan şey nedir?
2009 yılında Amerika’ya geldiğimde tek kelime İngilizce bilmiyordum. Tanıdığım tek bir kişi bile yoktu. Tek hedefim dili öğrenmek ve bir şekilde burada bir hayat kurmaktı.
Ne kadar zor olacağını bilmiyordum. Yeni bir ülkede yapayalnızdım; dil bilmiyordum, bulunduğum kültürü henüz tanımıyordum, maddi olarak da oldukça zorlu bir süreçti. İlk iki yıl, 150 dolarlık bir bisikleti bile alamıyordum. Günlük öğle yemeğim McDonald’s’tan iki elmalı turtaydı — tercihimden değil, bütçemden dolayı. Aileme hiçbir şey söylemedim; annem çok üzülürdü. 10.000 kilometre uzakta, kendi yolumda ilerliyordum — vazgeçmek seçenek değildi.
Bugün hâlâ McDonald’s’ta elmalı turta yediğimde, bu sadece bir tatlı değil; nereden başladığımı hatırlatan bir sembol. Mücadeleyi, sabrı, zorluğu…
Zamanla İngilizce öğrendim, ofis işine girdim ve yüksek lisans eğitimime başladım. Ama ayda 2.000 dolar gelirle hayatta kalabilmek için yaratıcı çözümler bulmam gerekiyordu. Evimi alt kiralama yaparak ve Airbnb olarak kullanarak masraflarımı azaltıyordum — o zaman kimse Airbnb’yi bilmiyordu bile. Farkında olmadan gayrimenkulün temellerini öğreniyordum: değer analizi, mülk yönetimi, fırsat farkındalığı…
Yıllar sonra, 2016’da eşimle tanıştım; 2019’da evlendik. COVID’den hemen önce ilk evimizi aldık — ve piyasa büyük bir sıçrama yaşadı. O an bildiğim şeyi doğruladı: doğru yoldaydım. İnşaat mühendisliği altyapım evleri anlamamı sağladı. MBA eğitimim yatırımları analiz etmeyi öğretti. İkisini birleştirerek kendi emlak kariyerimi adım adım inşa ettim.
Bugün insanlar beni ERTUCE olarak tanıyor — Gayrimenkul Danışmanı, Yatırımcı ve Sosyal Medya Üreticisi. Maryland, Virginia ve Washington D.C.’de lisanslıyım ve tüm DMV bölgesine hizmet veriyorum.
Alıcılar, bir evde başkalarının fark etmediği potansiyel sorunları görebilme yeteneğime güvenir. Satıcılar ise özellikle sosyal medyada sunduğum yaratıcı, etkili ve modern pazarlama yaklaşımını değerli bulur.
Ama tüm bunların ötesinde, beni ben yapan şey: direnç. Kimsenin görmediği, yıllar içinde ilmek ilmek örülmüş o kararlılık.
Bugün geldiğim noktadan gurur duyuyorum — bir zamanlar günde iki elmalı turta ile yaşayan birinden, DMV bölgesinin en başarılı emlak profesyonellerinden birine dönüşmek… Ama bu başarı hikâyesi değil; bu imkânsız görüneni başarmanın hikâyesi.
Her kim kendi yolculuğundaysa, ister emlakta ister hayatta… Şunu bilsin:
Her şeye sahip olarak başlamana gerek yok.
Başlaman yeterli.
Gayrimenkul, yatırım ve seyahat içeriklerine ilgi duyanlara Instagram, Facebook, TikTok ve YouTube kanallarımı takip etmelerini öneriyorum. Gerçek, öğretici ve pratik içerikler paylaşıyorum. Amacım; dürüst, net ve yardımcı bir yaklaşım ile en iyi hizmeti sunmak.
Geçmişinden bahseder misin? Bugünkü bakış açını şekillendiren bir an var mı?
Tek bir an değil ama çocukluk ve gençlik yıllarımdaki birçok anının ortak noktası: hep görev bilinciyle hareket etmem. İlkokulda ödevlerime, okul takımında kaptanlığa, matematikte en yüksek notu almaya aynı ciddiyetle yaklaşırdım. Disiplin, düzen ve çabanın sonuç verdiğini görmek beni motive ederdi.
İyi karne aldığımda babamın bana aldığı mavi bisiklet — aslında bir oyuncak değil; emeğimin ödülüydü. Ailem bana hep şunu öğretti: Ödül, çabadan sonra gelir.
Ortaokulda babama minibüsünde yardımcı olmaya başladım. Kazandığım azıcık para bile önemliydi; çünkü kendi emeğimle kazanmıştım. Arkadaşlarımla eğlencelere giderken, kitap alırken hep bunun gururunu yaşadım. Zamanla gördüm ki önemli olan ödül değil; o ödüle giden yol. Çaba, yolculuk, mücadele…
Bugün 37 yaşındayım ve o günlerde kazandığım disiplin hâlâ benimle. Zorluklar büyüdü, ama ödüller de büyüdü. Her zorluk bir fırsat hâline geldi.
Ve öğrendiğim en büyük derslerden biri:
Ne kadar öğrenirsem, aslında o kadar az bildiğimi fark ediyorum. İşte gerçek gelişim orada başlıyor.
Hiç pes etmeyi düşündüğün oldu mu?
Sadece bir kez değil, birçok kez. Ama bugün dönüp baktığımda vazgeçmediğim için ne kadar minnettar olduğumu görüyorum.
ABD vize başvurumun ilkinde tüm belgelerim hazır olmasına rağmen reddedildim. Çoğu kişi tekrar denemenin anlamsız olduğunu düşündü. Ama ben “Bir kez daha deneyeceğim. Olmazsa başka bir yol bulurum.” dedim. İkinci denemede vizeyi aldım. Basit bir damga değil; hayatımın yönünü değiştiren bir adımdı.
ABD’ye geldikten sonra süreç daha da zorlaştı. Dil bilmiyordum, bulunduğum kültürü henüz tanımıyordum, maddi olarak zorlanıyordum. İlk yedi ay İngilizce ile adeta savaştım. Market alışverişi yapmak bile stresliydi. Ama yılmadım. Bir buçuk yıl sonra İngilizceyi tamamen çözmüştüm — bir dağ daha aşmıştım.
Ardından yüksek lisans, haftada yedi gün çalışma, ayda 2.000 dolar gelir… Defalarca pes etmeyi düşündüm ama geçmişte öğrendiklerim bana şunu öğretti:
Daha çok emek → Daha yüksek ödül.
Emlak kariyerime başladığımda yine aynı zorluklarla karşılaştım; sıfır network, belirsizlik, risk… Ama biliyordum:
Mücadele sürecin bir parçası.
Bugün DC–VA–MD lisanslarıyla tüm DMV’ye hizmet veren, 5.000+ kişilik bir çevresi olan, ABD genelinde en iyi %1’lik dilimde yer alan bir Realtor’um.
İngilizceyi bile anlayamayan o ilk yedi aydaki hâlim aklıma gelince… bugün bulunduğum yerin değerini daha iyi anlıyorum.
Gerçek şu:
Vazgeçme. Devam et.
Her zorluk seni daha güçlü hâle getiriyor.
Önceden seni sürekli yönlendiren bir davranış varmıydı sonraki zamanlarda farklı olarak bakacağın ??
Evet: mükemmeliyetçilik. Disiplinli olmayı, düzenli olmayı severim. Ama zamanla gördüm ki mükemmeliyetçilik aslında bir yanılsama.
Mükemmeli beklemek, harekete geçmeyi öldürür.
Hareket durduğunda ilerleme de durur.
Her şeyi mükemmel planlamaya çalışırken aslında sadece zaman kaybediyordum. Gerçek şu:
Her şeyi bilerek başlayamazsın.
Her şeyi kontrol edemezsin.
Başla.
Yolda öğren.
Hata yap, düzelt, geliştirmeye devam et.
Evet, kalite önemlidir. Ama daha başlamadan mükemmeli beklemek insanı geriye götürür.
Son olarak: Hiç kimse seni alkışlamasa bile yine de elinden gelenin en iyisini yapar mıydın?
Kesinlikle yapardım. Çünkü herkes bu süreçten geçmek zorunda. Başarıya giden yolda kestirme yok.
Başardığında herkes seni alkışlar. Ama öğrenme eğrisindeyken, belirsizlik içinde mücadele ederken — işte o zaman karakterin test edilir.
İlk adım: Kimse inanmıyorken bile kendine inanmak.
Sonra o inancı disiplin, aksiyon ve istikrarla desteklemek.
Ve öğrendiğim en önemli gerçeklerden biri:
Başkalarına verdiğin sözleri tutmak değerlidir,
ama kendine verdiğin sözleri tutmak seni dönüştürür.
Gün sonunda aynaya baktığında, gerçekten daha iyisini yapabilir miydin — sen bilirsin.
İlerleme, sadece canın istediğinde çalışmakla olmaz.
Özellikle istemediğinde de çalışarak olur.
Ve gerçek dönüşüm o anlarda başlar.
İletişim Bilgileri:
Websitesi: https://ertuce.com/tr/
Instagram: https://www.instagram.com/ertuce.tr/
Linkedin: www.linkedin.com/in/ertugrulertuc
Facebook: https://www.facebook.com/ertuce.tv/
Youtube: https://www.youtube.com/@ertucetv
TikTok: https://www.tiktok.com/@ertuce.tr
